“Dat ei lijkt in mijn hand haast nóg witter!”

“Dat ei lijkt in mijn hand haast nóg witter!”

Dat zei een man afgelopen weekend. We fietsten met de Koffiets rond om paasontbijtjes te brengen naar de dakloze mensen. 

Terloops voeren we gesprekken over Pasen. Een Schotse man vertelt dat hij vroeger met z’n vriendjes de eieren naar beneden rolde van een heuvel. Een ander vertelt dat mannen in Tsjechië vrouwen op hun billen tikken met een paar wilgentakjes waarna de vrouw hen een ei geeft. Dit laatste vinden we een beetje vreemd, maar na wat doorvragen en research blijkt deze traditie Pomlázka te heten! … 

We waren dit jaar dus niet in de kerk, maar op straat vonden we nieuwe verhalen en symbolen. En dat is mooi want met Pasen staan we stil bij hoop en bij vernieuwing. Voorheen in de kerk, met het paasevangelie, het kruis en het graf. Maar dit jaar in het Vondelpark met verhalen, herinneringen en een wit ei in een verweerde hand.

Geef een reactie