“Ik zet het in de app”

1987 In mijn kleuterklas is het de gewoonte dat wie nieuwe kleren aanheeft, op maandagochtend op de tafel mag staan, zodat de andere kinderen de outfit kunnen bewonderen. Ik herinner me dat ik een keer verzon dat ik iets nieuws had. Maar zo leuk was het niet. De bewonderende blikken wogen niet op tegen de angst dat mijn leugentje ontdekt zou worden.

Dertig jaar later. We zijn bij de Oeverlanden, een natuurgebied ingeklemd tussen de Nieuwe Meer en de A4. Vanuit de Willem de Zwijgerkerk is er een uitje georganiseerd voor kinderen uit gezinnen die in de schuldhulpverlening zitten. Een aantal moeders is ook meegekomen. Terwijl Mohamed (met één M!) met zijn netje door de sloot woelt, maakt zijn moeder een foto en roept: “Ik zet het in de app!” Even later, als hij degene is die het kampvuur mag aanmaken, gebeurt hetzelfde: ze maakt een foto en roept: “Ik zet het in de app!”

Wanneer we stokbroodjes gemaakt hebben en deze langzaam boven het vuur ronddraaien, vraag ik zijn moeder voor welke app die foto’s toch bedoeld zijn. “Voor de klassenapp”, antwoordt ze: “alle kinderen én de meester zitten erin. Iedereen die iets leuks meemaakt, appt de foto’s. En dan praten ze er in de klas over. Nu heeft Mohamed eindelijk iets om te laten zien.”

Dertig jaar later; de techniek is veranderd, de sociale patronen niet.

Daarom werkt de Willem de Zwijgerkerk samen met PuurZuid op het gebied van schuldhulpverlening. De kerk kan een beroep doen op de kennis van PuurZuid als het om armoedeproblematiek gaat en mensen doorverwijzen. PuurZuid kan voor mensen in financiële problemen – waar geen andere oplossing voorhanden is – een beroep doen op de wijkdiaconie. In maart was er een viering onder de titel “Vergeef ons onze schulden”. De opbrengst van de diaconale collecte is gebruikt om kinderen in de schuldhulpverlening een onvergetelijke middag te bezorgen.

Dorien Keus is Diaconaal opbouwwerker in Amsterdam Zuid