De dunne lijn

Soms zie ik in de zomer een mevrouw met een gieter langs de gracht lopen. Geeft niet, we zien meer mensen met plannen en activiteiten die we niet direct doorgronden. Vaak kom je er wel achter als je wat beter kijkt. Ook hier: als je aan de overkant staat zie je het. Op de boei in de kademuur heeft ze wilde bloemen gezaaid die ze met aandacht verzorgt. Een smalle streep kleur in de ‘prachtgracht’ van de Diaconie.
Nu, vlak voor de kerst, is aan de kademuur ook weer een streep te zien: de ‘thinline’ van de Chinese kunstenaar Ai Weiwei. De draad van rood licht die de hele grachtengordel omspant is onderdeel van het Amsterdam Light Festival. Met dit kunstwerk vraagt Ai Weiwei: wie bepaalt wat een grens is en wie worden er buitengesloten? Dat is voor hemzelf een relevant thema: in 2011 kreeg hij vier jaar huisarrest tot hij in 2015 zijn paspoort kreeg en naar Berlijn vertrok.
In het Wereldhuis en in de andere projecten van de Diaconie zijn deze vragen ook dagelijks aan de orde. We zien wat landsgrenzen, taalgrenzen en persoonlijke grenzen kunnen doen met mensen. De lijn tussen wel of niet meedoen en erbij horen is vaak flinterdun. Lees de andere blogs van De Diaconie maar.
We zien ook elke dag mensen die over de begrenzingen van hun mogelijkheden en beperkingen kunnen stappen. Die niet bij de pakken neerzitten en die met elkaar de stad voor iedereen leefbaar willen maken. Zoals de mevrouw die ’s zomers aan het guerrilla-tuinieren is. Een kleurrijk streepje onder alle dromen die hier dagelijks worden gedeeld.

Arend Driessen is projectcoördinator bij de Protestantse Diaconie